Początkowo, w najdawniejszych czasach, rolę okna spełniał otwór wykuty w ścianie. Z czasem tą pustą przestrzeń zaczęto wypełniać drewnem, skórą czy tkaniną. Dzięki wprowadzonym później okiennicom okna można było otwierać lub zamykać w zależności od potrzeb. Z biegiem lat zmieniły się nieco funkcje okna – nie tylko dawały dostęp do światła i świeżego powietrza, ale zaczęły one także chronić przed czynnikami atmosferycznymi. W otworach zaczęto montować pionowe przegrody, które łączyły fragmenty szkła przy pomocy ołowiu. Szkło do wykonania okna po raz pierwszy zastosowali Rzymianie. W starożytnych Chinach stosowano bardziej ekonomiczne materiały, jak papier. Podobne preferencje były charakterystyczne dla Korei i Japonii. Tafla szklana w oknie to standard początkowo typowo europejski, w Anglii szklane wypełnienie ramy okiennej rozpowszechniło się jednak dopiero w XVII wieku. Współczesne okna są znacznie bardziej skomplikowane w konstrukcji i spełniają wiele funkcji. W ostatnich latach szczególnie modne stały się ogromne powierzchniowo okna sięgające od sufitu do podłogi, zapewniające duże ilości światła, a jednocześnie nie wpływające na temperaturę w mieszkaniu, a także na jego bezpieczeństwo.